Jak szybciej rozwiązywać sudoku: techniki

Nastawienie na szybkie rozwiązywanie

Szybkie rozwiązywanie wymaga zmiany podejścia do łamigłówki. Osoby rozwiązujące powoli sprawdzają każdą możliwość w każdym polu. Szybsi gracze zaczynają od najbardziej ograniczonych obszarów, podążają za kolejnymi wynikającymi z nich wnioskami i pomijają pola, które nie przynoszą od razu rozwiązania. Celem jest jak najszybsze przejście przez łamigłówkę, a nie wyciągnięcie każdego możliwego wniosku.

Wymaga to zaakceptowania pewnej nieefektywności. Możesz nie zauważyć możliwości wstawienia cyfry za pierwszym razem, ale dostrzec ją przy drugim skanowaniu. To nic złego. Czas zaoszczędzony dzięki temu, że nie sprawdzasz dokładnie każdego pola podczas pierwszego przejścia, z nawiązką rekompensuje sporadycznie przeoczoną możliwość.

Sposoby skanowania, które przyspieszają grę

Skanowanie w dwóch kierunkach

Najszybszą techniką skanowania jest skanowanie w dwóch kierunkach. Wybierz cyfrę i wyobraź sobie linie biegnące od każdego jej wystąpienia wzdłuż wiersza i kolumny. Linie te tworzą siatkę wykluczeń. W każdym bloku, w którym brakuje tej cyfry, pozostałe pola dają bardzo niewiele możliwości, często tylko jedną.

Ćwicz tę metodę, wybierając najczęściej występującą cyfrę na planszy i skanując całą planszę w mniej niż 10 sekund. Na początku może się to wydawać zbyt szybkie. Po rozwiązaniu kilkudziesięciu łamigłówek stanie się naturalne. Ćwiczysz śledzenie kilku wierszy i kolumn naraz, zamiast sprawdzania ich pojedynczo.

Skanowanie z naciskiem na bloki

Zamiast szukać jednej cyfry na całej planszy, skup się na jednym bloku i ustal, których cyfr w nim brakuje. Dla każdej brakującej cyfry sprawdź wiersze i kolumny przechodzące przez ten blok, aby zobaczyć, czy można ją tam wstawić. Ta metoda sprawdza się szczególnie dobrze w blokach z tylko dwoma lub trzema pustymi polami.

Skanowanie z naciskiem na bloki pozwala znaleźć kilka możliwości wstawienia cyfr na tym samym obszarze. Uruchamia to serię kolejnych wniosków, które można przeoczyć podczas skanowania cyfra po cyfrze.

Zapis Snydera jako skrót

Zapis Snydera to system notatek ołówkiem nastawiony na szybkość. Zapisujesz kandydatów tylko wtedy, gdy dana cyfra ma dokładnie dwie możliwe pozycje w bloku. Robisz znacznie mniej notatek, a zachowujesz najprzydatniejsze informacje. Często najpierw stosuje się zapis Snydera, a pełne notatki ołówkiem dodaje tylko tam, gdzie są potrzebne.

Najcenniejsze są pary kandydatów w obrębie bloku. Ujawniają nagie pary, ukryte pary i wskazujące pary, nie zaśmiecając planszy pełnym zapisem. Więcej dowiesz się z naszego poradnika notatek ołówkiem.

Skróty oparte na rozpoznawaniu wzorców

Błyskawiczne rozpoznawanie nagich singli

Doświadczeni gracze nie liczą kandydatów po kolei. Rozpoznają pola, których możliwości są mocno ograniczone przez otoczenie. Pole na przecięciu niemal pełnego wiersza, niemal pełnej kolumny i niemal pełnego bloku prawie zawsze ma niewielu kandydatów, a często tylko jednego. To właśnie nagi singiel. Powinieneś automatycznie kierować wzrok na takie pola.

Ćwicz, patrząc na planszę i próbując wskazać najbardziej ograniczone pole bez liczenia czegokolwiek. Na początku czasem się pomylisz. Z czasem ten wzrokowy instynkt stanie się coraz trafniejszy.

Wzorzec ostatniego wolnego pola

Gdy w wierszu, kolumnie lub bloku jest tylko jedno puste pole, brakująca cyfra jest oczywista: wystarczy sprawdzić, której cyfry od 1 do 9 tam nie ma. To ostatnie wolne pole, najszybszy możliwy wniosek, więc szukaj takich miejsc, zanim zrobisz cokolwiek innego.

Zastosuj tę metodę również do dwóch pustych pól. Gdy w grupie są dwa puste pola, wystarczy ustalić, których dwóch cyfr brakuje, i zdecydować, która trafia gdzie. Możliwe są tylko dwa układy, a sprawdzenie przecinającego pole wiersza lub kolumny zwykle wystarcza, by rozstrzygnąć sprawę.

Liczenie cyfr

Śledź na bieżąco, ile razy każda cyfra występuje na planszy. Gdy dana cyfra pojawia się siedem lub osiem razy, znalezienie miejsca dla ostatniej lub dwóch ostatnich staje się proste. Pamiętając podczas rozwiązywania liczbę wystąpień każdej cyfry, możesz w pierwszej kolejności zajmować się tymi, których brakuje już niewiele.

Praktyczna metoda: po każdym wstawieniu sprawdź, czy dana cyfra występuje teraz osiem razy. Jeśli tak, miejsce na dziewiątą często łatwo znaleźć.

Kiedy pominąć pole, a kiedy szukać dalej

Zasada trzech sekund

Jeśli patrzysz na pole lub obszar dłużej niż trzy sekundy i nie robisz postępów, przejdź dalej. To prawdopodobnie najważniejszy nawyk przy szybkim rozwiązywaniu. Wolniejsi gracze zafiksowują się na trudnym obszarze i wpatrują się w niego, licząc, że nagle wpadną na rozwiązanie. Szybsi wykorzystują ten czas na znalezienie łatwiejszych możliwości w innych miejscach.

Wstawienie łatwiejszych do znalezienia cyfr wprowadza na planszy nowe ograniczenia, dzięki którym trudny obszar może dać się rozwiązać przy kolejnym skanowaniu. Nie walcz z łamigłówką. Omiń przeszkodę i pracuj dalej.

Pogłębianie i dalsze skanowanie

Po wstawieniu cyfry możesz od razu sprawdzić nowe ograniczenia w pobliżu albo kontynuować skanowanie w innym miejscu. Właściwy wybór zależy od tego, jak wiele cyfr jest już w danym obszarze. Jeśli sąsiednie pola mają dużo ograniczeń, sprawdź, czy wynikają z tego kolejne wnioski. Jeśli obszar jest prawie pusty, kontynuuj skanowanie i wróć do niego później.

Z czasem nabierzesz w tym wprawy. Wstawienie cyfry w niemal pełnym bloku lub wierszu prawie zawsze warto od razu sprawdzić pod kątem kolejnych możliwości. Wstawienie w prawie pustym obszarze rzadko prowadzi do następnych wniosków.

Pozwól danym wskazać Twoją słabą stronę

Długi czas rozwiązywania zwykle nie wynika z wolnego wpisywania cyfr. Przyczyną jest kilka długich przerw, chwil, w których wpatrujesz się w planszę i szukasz następnego ruchu. Skróć te przerwy, a uzyskasz lepsze czasy, nawet jeśli nic innego się nie zmieni. Trudność polega na ustaleniu, która technika powoduje te przestoje, bo rzadko jest to ta, którą podejrzewasz.

W Sudoku Royale Sensei Royale (po angielsku) analizuje te dane za Ciebie. Sprawdza Twoje ostatnie gry i sumuje sekundy stracone na każdą technikę w ciągu ostatnich 30 dni. Z każdej przerwy uwzględnia tylko czas powyżej 8 sekund, maksymalnie minutę, więc jedna przerwa na kawę nie zniekształci wyniku. Następnie wyznacza Ci jedno zadanie dotyczące techniki, która zabiera najwięcej czasu: naucz się jej, szybciej ją rozpoznawaj albo opanuj ją do automatyzmu, mieszcząc się w limicie czasu ustalonym na podstawie tego, ile zwykle zajmuje Ci jej dostrzeżenie.

Zadania kierują Cię do Dojo (po angielsku), gdzie każda technika ma własne ćwiczenie. Twój rekord to najkrótszy czas uzyskania serii poprawnych odpowiedzi z rzędu: 15 dla singli, 10 dla par, wskazujących par, redukcji blokowej i trójek oraz 5 dla zaawansowanych wzorców. Każdy rekord zostaje przypisany do jednego z poziomów: Początkujący, Uczący się, Solidny lub Ekspert, na podstawie porównania z wynikami innych graczy. Dzięki temu widzisz, które techniki stosujesz już szybko, a które Cię spowalniają.

Wyrabianie pamięci mięśniowej

Ćwiczenia z konkretnym celem

Szybsze rozwiązywanie wymaga świadomego treningu, a nie tylko większej liczby łamigłówek. Oto konkretne skuteczne ćwiczenia:

• Ćwiczenia jednej techniki: rozwiązuj łamigłówki, podczas pierwszego przejścia stosując tylko skanowanie krzyżowe, potem tylko nagie single, a następnie tylko ukryte single. Skupienie się na każdej technice osobno pomaga doprowadzić ją do automatyzmu.
• Ćwiczenia na czas: rozwiąż pięć łatwych łamigłówek z rzędu i spróbuj pobić swój łączny czas. Krótkie serie wymagające skupienia poprawiają szybkość lepiej niż długie, niezobowiązujące sesje.
• Szybkie pierwsze wstawienie: ćwicz znajdowanie pierwszej cyfry do wstawienia tak szybko, jak to możliwe. Otwórz łamigłówkę, włącz stoper i zatrzymaj go, gdy wstawisz pierwszą cyfrę. Szybkie skanowanie na początku nadaje tempo całemu rozwiązywaniu.
• Ćwiczenia w Dojo: w Dojo w Sudoku Royale na każdej planszy kolejnym ruchem jest zastosowanie ćwiczonej techniki. Znajdź ją i przejdź od razu do następnej planszy. Dążenie do coraz dłuższej serii poprawnych odpowiedzi z rzędu szybciej rozwija umiejętność rozpoznawania wzorców niż czekanie, aż dany wzorzec pojawi się w pełnej łamigłówce.

Trening widzenia peryferyjnego

Szybcy gracze nie patrzą na jedno pole naraz. Obejmują wzrokiem całe wiersze, kolumny i bloki, dzięki czemu dostrzegają ograniczenia bez przesuwania wzroku przez całą planszę.

Ćwicz, skupiając wzrok na środku planszy i skanując jej krawędzie kątem oka. Na początku może się to wydawać nienaturalne, ale zmniejsza liczbę ruchów oczu podczas rozwiązywania. Każdy zaoszczędzony ruch to ułamek sekundy, a te ułamki się sumują.

Techniki przyspieszające rozwiązywanie

Szybkie sprawdzanie zablokowanych kandydatów

Wskazujące pary i redukcja blokowa to techniki średniego poziomu, które można szybko sprawdzić: gdy zauważysz, że kandydat w bloku występuje tylko w jednym wierszu lub kolumnie, sprawdź ten wiersz lub kolumnę poza blokiem pod kątem możliwości skreślenia kandydata. Zajmuje to mniej niż dwie sekundy i często otwiera drogę do kolejnych wstawień.

Szybkie wykrywanie par

Przy zapisie Snydera na planszy nagie pary łatwo zauważyć: to dwa pola w tej samej grupie z identycznymi parami kandydatów. Naucz się dostrzegać je bez szukania. Gdy zapisujesz kandydatów, para w tym samym wierszu, kolumnie lub bloku powinna od razu rzucać się w oczy.

Pełną listę technik w przybliżonej kolejności trudności znajdziesz w naszym poradniku technik sudoku (po angielsku).

Rozgałęzianie jako ostateczność

Wielu graczy z zasady unika rozgałęziania, czyli metody prób i błędów. Jednak gdy liczy się czas, może być ono szybsze niż szukanie złożonego wniosku logicznego. Jeśli utkniesz, a pole ma tylko dwóch kandydatów, sprawdzenie jednego z nich może zająć mniej czasu niż szukanie X-Wing lub Swordfish.

Stosuj tę metodę tylko w polu z dokładnie dwoma kandydatami i dopiero po wyczerpaniu szybkich technik. Zawsze zapamiętaj punkt wyjścia, aby móc się cofnąć.

Plan ćwiczeń poprawiających szybkość

Oto tygodniowy plan, który pozwoli mierzyć postępy:

1. Od poniedziałku do piątku: rozwiązuj od trzech do pięciu łatwych łamigłówek, skupiając się na szybkości. Zapisuj czasy. Staraj się co tydzień skrócić średni czas o 10 procent.
2. Sobota: rozwiąż dwie lub trzy średnie łamigłówki. Zapomnij o szybkości i skup się na technice. Rób notatki ołówkiem, ćwicz wskazujące pary i nagie pary oraz upewnij się, że stosujesz je poprawnie.
3. Niedziela: poświęć 10 minut na ćwiczenia w Dojo dotyczące techniki, która zajmuje Ci najwięcej czasu, a potem rozwiąż Wyzwanie Dnia. Ćwiczenia pomagają nadrobić braki, a Wyzwanie Dnia pokazuje, czy przekłada się to na rozwiązywanie pełnej łamigłówki.

Ten plan działa, bo oddziela trening szybkościowy (łatwe łamigłówki) od treningu technik (średnie łamigłówki), a następnie skupia się na tym, co nadal Cię spowalnia. Łączenie wszystkiego podczas każdej sesji utrudnia mierzenie postępów i ustalenie, nad czym trzeba popracować.

Orientacyjne czasy: jak szybko to szybko?

Aby ułatwić Ci ocenę swoich umiejętności, oto przybliżone czasy rozwiązywania łatwego sudoku 9x9:

• Początkujący: od 15 do 30 minut
• Średnio zaawansowany: od 5 do 10 minut
• Zaawansowany: od 2 do 5 minut
• Szybki gracz: od 1 do 2 minut
• Poziom mistrzowski: poniżej 1 minuty

Nawet czołowi gracze zwykle potrzebują od 5 do 15 minut na trudne łamigłówki. Mistrzostwa Świata w Sudoku (po angielsku) obejmują łamigłówki o różnym poziomie trudności, a najszybsi gracze na świecie rozwiązują łatwe w czasie od 30 do 60 sekund. Więcej o tym, co robią inaczej, dowiesz się z naszego szczegółowego poradnika szybkiego rozwiązywania (po angielsku).

Szybkość zależy od poziomu trudności. Skrócenie czasu rozwiązywania łatwej łamigłówki z 10 minut do 5 to taki sam postęp jak skrócenie go z 5 minut do 2,5. Liczy się procentowa poprawa, a nie wynik bezwzględny.